Hisham El Doeri

Het kantelpunt kwam toen ik een hond in huis nam en ik mij verantwoordelijk voelde voor zijn kwaliteit van leven.

Te boeken voor

Presentaties product of diensten

v

Storytelling

Gastspreker

Masterclasses

Thema’s

Sociale Innovatie

Sociale invloed

Discriminatie en gelijkheid

Sociaal ondernemerschap

Pionier

j

Onderwijs

l

Onderwijs & vernieuwing

Achtergrond

Mijn naam is Hisham El Doeri en ben opgegroeid in Neede. Rond mijn pubertijd werd de cultuurkloof tussen mij en mijn ouders steeds groter. We hadden veel meningsverschillen en regelmatig ruzie. Toen ik 18 jaar was en mijn thuissituatie uit de hand liep, kwam ik tot het besef dat ik eigenlijk zelfstandig moest gaan wonen. Ik heb toen 2 jaar gereageerd op woningen zonder succes. Er was niet genoeg aanbod dat aansloot op mijn budget. Daarvoor kon ik alleen blijven doorgaan met reageren op woningen. Op dat moment sloten de deuren.

Omdat de situatie thuis voor mij zo onhoudbaar was, heb ik na een tijdje mijn spullen gepakt en ben ik gaan kraken. Ik heb een tijdje van pand tot pand geleefd en ik was toen al bezig om lotgenoten een dak boven het hoofd te bezorgen want ik zag (en zie) dit als een van de eerste levensbehoefte.

Een jaar later had ik dermate veel schulden en verslavingen opgebouwd dat ik ineens wel voldeed aan de criteria voor opvang.  Tijdens mijn verblijf in de opvang werden mijn financiën voor mij gedaan, de boodschappen werden voor mij gedaan en ik had weinig tot geen huishoudelijke taken. Na anderhalf jaar kreeg ik een woning toegewezen. Maar ik had inmiddels 1.5 jaar weinig tot niets hoeven doen dus had ik nog niet geleerd voor mijzelf te zorgen.

Het kantel punt kwam toen ik een hond in huis nam en ik mij verantwoordelijk voelde voor zijn kwaliteit van leven. Hierdoor wilde ik een opgeruimd huis, een normaal en gezond dag/nacht ritme, op tijd eten, financiën op orde, en de packleader zijn die iemand nodig heeft. (Mens of dier)

Na 2 jaar achter de feiten aan te hebben gelopen, heb ik mijzelf geleerd zelfstandig te leven. Dit dankzij het feit dat ik voor iemand moest zorgen. Na 3 jaar zonder al te veel tegenslagen voor mij zelf te hebben gezorgd kan ik zeggen dat ik mijn leven op orde heb. Hierdoor kan ik mij nu focussen op mijn ontplooiing. Niet meer overleven maar gewoon leven. De dingen doen die mij een goed gevoel geven. Dat bekent dat ik kan functioneren in een vaste baan, aan het afstuderen ben, dat geen opgejaagd gevoel meer ervaar en dat ik nu een kwaliteit van leven heb.

 

Om andere jongeren die in een soortgelijke situatie terecht komen heb ik ‘Ons Huis’ opgericht in samenwerking met lokale woningbouwcooperaties. ‘Ons Huis’ biedt tijdelijk opvang aan jongeren die hun leven proberen op te bouwen en maakt verder gebruik van leegstaande vierkante meters in de woningmarkt.

Offerte aanvragen

Please follow and like us: