Langzaam en geleidelijk loop ik de drukte weer tegemoet. Ik loop het paadje af en hoop dat ik een beetje Stilte met me mee kan nemen naar het drukke Den Haag.
Sinds dinsdag heb ik me opgesloten in Stilte en er door laten bevangen. Letterlijk en figuurlijk. Het is een ervaring die ik niet snel zal vergeten, gewoon de stilte. Stil. Binnen en buiten, in het huis met andere en in jezelf.

Zoals ik in mijn terugblik op 2017 eindigde wilde ik ook in 2018 voortvaren op de frequentie van rust. Ik check daarom net uit bij een Stilte Retraite in Casella Stilte Voor Jongeren te Hilversum. Een aanrader voor iedereen, met name als je uit de grote stad komt. In Casella kun je je afzonderen van de buitenwereld, van alle prikkels en van alles wat ons afleid van wie zijn.

Na het incident met de twee jongens op het perron merkte ik dat ik de behoefte had om wat rust te zoeken en van een afstand te kijken naar de wereld. Het heeft me nieuwe inzichten gegeven en realiseer me meer dan ooit hoe belangrijk rust is. Hoe hard de mens misschien de zondagsrust weer nodig heeft, dat je even niets moet, niets kan misschien. Ik herinner me namelijk nog de zondagen in Den Haag dat er bijna geen winkel open was, en ik groeide nog wel op in het centrum. Dat is niet meer te bedenken, en deze gedachten uitspreken zou al voor veel ophef kunnen zorgen. Dat is toch wat we doen, ons om alles druk maken zonder daar eerst even over na te denken.
Afstand nemen en rust nemen zou een recht moeten zijn voor iedereen die met man en macht beschermd dient te worden.
Tussen de stilte door gooide ik op een gegeven moment mijn vliegtuigmodus uit en zag een bericht dat een winkeleigenaar een fikse geldboete heeft gekregen omdat hij wilde ontsnappen aan de verplichte koopavonden en – zondagen. De winkelverenging had dit verplicht gesteld en door zijn lidmaatschap abrupt op te zeggen kreeg hij een boete opgelegd door de rechter. Ik vroeg me af in welke echte Vrijheid we nu echt leven? Echte vrijheid is toch het beslissingsrecht hebben om zelf te bepalen wanneer je werkt en rust.
Rust en stilte zou de maatschappij en de individuele mens meer dan goed doen. Ik geloof zelfs nog een hoop geld en ziektes (burnouts, stress etc) besparen.

De stilte komt tot leven.

In Stilte komt alles tot leven, zelfs de stilte. Je hoort en ziet dingen die je anders niet ziet of hoort. Naast je innerlijke stem, zie je de mooiste dingen bij de mensen, dieren en planten om je heen. Alles is bezield en door de drukte en het haastige leven zien zien we dit te weinig. In een gesprek met een christelijke jongen in het huis kwam de vraag hoe ik geloofde en kwam de erfzonde te sprake. Ik geloof niet in de erfzonde maar zeker wel in de puurheid waarmee de mens wordt geboren. Noem het de ziel of hoe het je smaakt. Dat raakt verpakt in een menselijk omhulsel en wordt verder bedekt met de invloeden van buiten af en ervaringen om ons heen. Beginnend bij je gezin en opvoeding, vervolgd door levensvisie, onderwijs en tegenwoordig social media en de geglobaliserende wereld.
Door deze omhulsels vergeten we vaak wie we zijn en hoe puur we zouden kunnen zijn.

Noem me naïef of goedgelovig maar ik geloof wel dat de groei naar een bezielde wereld, samenleving en mensen van binnenuit komt. Vanuit het . Niet meer, niet minder.

Hiervoor moeten we soms alle drukte, maatschappelijk discussie en spanning durven en willen loslaten om te kunnen bezinnen en bij zinnen te komen 😉.
Hier hoef je echt niet religieus of gelovig voor te zijn, slechts mens en weer mens willen zijn (worden).

Door de stilte op te zoeken wilde ik enkele omhulsels af doen. Een aanrader en oh wat ben ik bevangen door de stilte. Betoverend.

Helaas schoot mijn telefoon direct weer vol van notificaties en meldingen. Iets waar ik zeker verandering in ga brengen om de stilte die mij in Casella had bevangen met mij verder mee te nemen in mijn werk en dagelijkse leven.

Casella trok mij enorm aan vanwege het Labyrint en heb ontdekt hoe dicht dit staat bij mijn visie achter het Rolmodellen Bureau. Als je het Labyrint niet kent zou ik het zeker even Googlen, het is het lezen waard..

Het was bijzonder mooi om de christelijke viering en gesprekken mee te maken. Dankbaar dat ik wat over de islam en de kijk van moslims heb mogen delen en nieuwe verbindende bruggen heb kunnen slaan.Ik was de eerste Marokkaanse en moslim bij Casella zeiden de zusters van het klooster. Na het kloosterweekend vanuit de Beweging voor Barmhartigheid heb ik ervaren wat de voordelen zijn van zo’n weekend en was het van plan nog vaker te doen. Heerlijk vegetarisch gegeten, tonnetje rond terug en relatief super goedkoop. Eigenlijk wens ik dat moslims en met name voor de jeugd dat er zulke plekken komen waar zij zich even terug kunnen trekken. Dat kan hier ook maar de stijl is niet hetzelfde en dat kan voor sommige nog wel eens botsen. Een plek waar je tot rust kunt komen geïnspireerd door de islam en open voor iedereen.

Nu verlang ik naar een patatje en vanavond naar de film Star Wars: The last Jedi.

Sluit dan ook af met…
May the Force be with you 😉

Fatima Akchar

Please follow and like us: